VerhaalShumi

De moeder van Shumi had een zware bevalling, ze was ondervoed en zonder enige medische ondersteuning bracht zij Shumi op de wereld. Het viel haar meteen op dat haar dochter niet huilde na haar geboorte.

Maar als dagarbeider, zonder man en nog enkele andere monden te voeden was zij niet in staat om naar een dokter te gaan. Haar dochter groeide goed, maar was duidelijk anders dan andere kinderen. Ondanks het feit dat onderwijs voor meisjes gratis is, kon Shumi niet naar school. Haar moeder kon het schoolkostuum en de boeken niet betalen. Zo zwierf Shumi door de straten van Daulatpur. De Niketan medewerkers kwamen Shumi tegen en namen haar op in het programma. Sindsdien ontwikkelt ze zich rap. Zo heeft ze leren praten, spelen, lezen en een beetje schrijven. Ze gaat naar de lagere school in het dorp, dankzij een disability scholarship van de regering.

De Niketan medewerkers hebben de moeder geholpen om de juiste wegen te bewandelen om te krijgen waar ze recht op heeft. Zonder hulp lukt dat de meeste ouders in dit arme deel van Manikganj-district niet.  Ze vindt het fijn om naar school te gaan. De leraren van de school, waar nog 5 gehandicapte kinderen naar toe gaan, zijn gemotiveerd om de kinderen met een handicap op te nemen in het normale programma, ook al hebben ze meer tijd nodig. De moeder is erg blij met de vorderingen die zij en haar dochter hebben gemaakt. Ze hoopt dat de steun voortgezet kan worden, omdat ze zonder deze steun haar dochter niet kan bieden wat zij nodig heeft.

 

Lees ook het verhaal van Nodi.

Helpt u Shumi naar school? Met 17 euro per maand kan zij zich ook in de toekomst blijven ontwikkelen.

Doneer nu